Αξιολογήστε τα support groups @ Live stage

Ψέμματα δεν θα πω, οι Film ούτε μου αρέσουν, ούτε μ'άρεσαν. Ίσως με πειράζει που φοράνε τις επιρροές τους στο μανίκι τους τόσο πολύ, ίσως με πειράζει που υποψιάζομαι οτι πιο πολυ σκέφτονται τα μανίκια τους παρά τη μουσική. Χλιαρούς τους περίμενα, χλιαρούς τους βρήκα.

Οι Radio 4 με ξαφνιάσανε ευχάριστα. Ακούγονται (πολύ) καλύτεροι live και νομίζω οτι ήταν άψογο support. Ζεστάναν τον κόσμο και φαινόταν επαγγελματίες αλλά και πρόσχαροι.

Με τους Hooverphonic είναι πολύ καρμι(ρι)κη ιστορία. Τα παλιά εκείνα χρόνια (και απο την πρώτη τους τραγουδίστρια) δεν μου κάναν καλή εντύπωση. Μετά μου άρεσαν μερικά κομμάτια τους. Μπορεί να τους είχα πετύχει και σε κάποιο live εν τω μεταξυ, δε θυμάμαι. Τεσπα, ήμουν έτοιμη να τους κρίνω με ανοιχτό μυαλό και αυτιά. Τους βρήκα απογοητευτικούς και όχι καλή επιλογή support. Είδα που τους τσέκαρε και ο Hooky....Μάλλον το φόρεμα της κας Hooverphonic τσέκερνε, αλλά ο φίλος μου διατείνει οτι ο ήχος των Monaco θα μπορούσε να συμπλεύσει με τους Hooverphonic και λέει οτι ο Hooky μπορεί να το άκουγε απο αυτήν την άποψη.

radio4, δεν μe τρέλανε το album αλλά θα συμμφωνήσω και γω πως ήταν ευχάριστοι στο live.

hooverphonic>μέτριοι radio 4>σχετικά καλοί, όχι κάτι το ιδιαίτερο film>εξαιρετικοί

na sas po tin alithia me to pou bika ston xoro pira ena redbull kai kaberothika sto stage ton NO. eblepa ton tipa pou sigxronise to auto cue me ta lyrics tou playlist. mono oi hooverphonic mou aresan parolo pou den exo asxolithei pote mazi tous.

yg. malosa kai asxima me tin kopela mou opote ti na akouso; pali kala pou ta brikame prin bgoun oi NO sti skini kai pigan ola kala....

Με δυο λόγια η άποψή μου: Μετά τους Radio 4, το χάος...

Πιο αναλυτικά: Λυπήθηκα για τους Film. Τόση προώθηση, κι εντάξει, τα παιδιά έχουν ένα "σωστό" indie style, ένα "σωστό" indie ήχο, αλλά σε τελική ανάλυση το τί κομμάτια γράφεις και πώς τα παίζεις είναι αυτό που μετράει. Κι απ' αυτήν την άποψη, ελάχιστα πράγματα, εμένα με κουράσανε πάρα πολύ... Εντάξει, μπορεί να ήταν η ώρα άβολη, ίσως να μην ήταν η μέρα τους, αλλά κατά τη γνώμη μου, θα πρέπει να περιμένουμε κι άλλο για να ακούσουμε επιτέλους ένα ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ καλό ελληνικό γκρουπ με αγγλικό στίχο, γιατί αυτοί δεν είναι.

Οι Hooverphonic πέρασαν απ' τα αυτιά μου και τα μάτια μου ανώδυνα, αλλά και αδιάφορα, εκτός ίσως απ' το φόρεμα που λέγατε, αλλά και πάλι αυτό δεν αρκεί για ένα γκρουπ που βγήκε τέτοια αβανταδόρικη ώρα. Ίσως να φταίει το γεγονός και ότι η μόδα του μουσικού τους είδους φαίνεται να έχει περάσει, και ότι ποτέ δεν πλησίασαν το ταλέντο των Massive Attack ή των Portishead.

Δυο λόγια για τους Radio 4. Aν δεν τους είχα δει live πριν κανα χρόνο στη Θεσσαλονίκη (εγώ και κανά 100αριά ακόμα), τότε θα ήταν Η ευχάριστη έκπληξη του festival. Δεν είναι ίσως οι πιο ταλαντούχοι songwriters του κόσμου (αν οι ΝΟ είναι για 10, αυτοί είναι σίγουρα για 8 πάντως), αλλά κατά τη γνώμη μου, παραδίδουν μαθήματα για το πώς πρέπει να ακούγεται ΣΗΜΕΡΑ μια (πέστε την indie, πέστε την alterative, όπως θέλετε) μπάντα: Το καταπληκτικό μπάσο στην πρώτη γραμμή, άψογα υποστηριζόμενο από τα κρουστά και τα πλήκτρα, και μία κιθάρα να ακούγεται στο βάθος και να δίνει ώρες-ώρες την πινελιά που έκανε τη διαφορά. Αν ήμουν μουσικός, θα ήθελα να ήμουν αυτός ο κιθαρίστας! Εξαιρετικό live, για μένα άξιζαν ακόμα μεγαλύτερη αναγνώριση από το κοινό.